تعریف غرق شدگی :
غرق شدگی
بر اساس تعریف سازمان جهانی بهداشت در سال 2020، غرق شدگی شامل فرآیندی است که در آن اختلال تنفسی ناشی از فرورفتگی یا غوطه وری در مایعات اتفاق بیفتد. فرآیند غرق شدگی با اختلال تنفسی ناشی از قرار گرفتن راه تنفس فرد در زیر آب همراه می باشد و اگر در هر مرحله از این فرآیند، فرد نجات پیدا کند، به آن "غرق شدگی غیر مرگ بار" گفته می شود.
علائم غرق شدگی نیازمند کمک فوری :
-سر پایین به روی آب و دهان در سطح آب قرار دارد.
-سر به عقب برگشته و دهان باز است.
-چشم ها بسته است.
-تنفس سریع یا عمیق یا نفس نفس زدن مشاهده می شود.
-تلاش برای چرخش به پشت می کند.
-دست و پا زدن فرد به نحوی که انگار فرد در حال بالا رفتن از یک نردبان نامریی است.
کمکهای اولیه در غرقشدگی: نجات فرد غرقشده یک اقدام اورژانسی و بسیار فوری محسوب میشود. زیرا احتمال زندگی در نخستین دقیقه نجات 95 درصد است که پس از 6 دقیقه به 25 درصد کاهش مییابد و با رسیدن به 8 دقیقه تنها 3 درصد خواهد بود. در صورت ورود آب به ریهها، ادم حاد ریوی (تجمع آب در ریه ها) مصدوم را تهدید میکند.
مراجعه به بیمارستان اولویت ضروری است، حتی اگر به نظر برسد مشکل برطرف شده و حال مصدوم خوب است.
اما مهمترین اقداماتی که باید بلافاصله برای غریق انجام داد، عبارت است از:
- کمک کنید تا از آب بیرون بیاید.
- او را در حالت دراز کشیده قرار دهید و با لباس یا پتو بپوشانید تا گرم شود.
- نخستین اعمال حیاتی یعنی سطح هوشیاری، تنفس و گردش خون را کنترل کنید.
- اگر حال مساعدی ندارد، فورا با اورژانس تماس بگیرید.
- اگر فرد هوشیاری ندارد، اما نفس میکشد، او را به پهلو بخوابانید و تا زمان رسیدن نیروهای امداد، مراقبش باشید.
- اگر تنفس قطع شده، فورا تنفس دهان به دهان و ماساژ قلب را برای احیای قلبی - ریوی انجام دهید.
توجه: البته به خاطر داشته باشید این اقدامات فقط باید توسط افرادی که اصول آن را میدانند، انجام گیرد. نیروی امدادی باید هرچه زودتر خودش را به غرقشده برساند و ترجیحا از وسیله شناور استفاده کند تا احتمال بروز خطر برای وی و غریق کمتر شود. در هر صورت باید به آسیب احتمالی ستون فقرات توجه داشت که در غرقشدگیهای ثانویه غواصی شایع است. مصدوم باید به حالت خوابیده به پشت، با رعایت همراستایی سر و گردن با تنه خارج شود. در زمان اقدامات احیا، بهخصوص جابجایی فک باید مراقب بود ستون فقرات هیچ حرکتی نداشته باشد. عملیات احیا از درون آب آغاز میشود، اما احیای قلبی باید پس از خروج از آب و خواباندن روی سطح سفت انجام شود.
عوارض غرقشدگی:
شایعترین عوارض غرقشدگی از این قرارند:
-عوارض فوری؛
عارضههای مغزی و قلبی:
غرقشدگی موجب ازدستدادن هوشیاری پس از 30 ثانیه میشود و اگر حدود 3 دقیقه طول بکشد منجر به آسیبهای برگشتناپذیر مغزی خواهد شد. این عوارض در آب سرد افزایش مییابد. محرومیت از اکسیژن نیز موجب اختلالات ریتم قلب و ایست قلبی- عروقی میشود.
-عوارض تاخیری؛ عارضههای ریوی: ورود آب به ریهها آسیبهایی به سلولها و مویرگهای ریوی در پی دارد. ادم ریوی عامل تداخل در تبادل گازهای تنفسی است. همچنین گرفتگی در سطح حنجره ایجاد میشود که مانع از فرورفتن آب خواهدشد. به این حالت «غرقشدگی با ریههای خشک» گفته میشود. همچنین در زمان غرقشدگی حجم زیادی آب وارد معده میشود که در زمان اقدامات احیا ممکن است بالا بیاید و به مجاری تنفسی وارد شود که شرایط را وخیمتر میکند.
توصیههای ایمنی برای جلوگیری از غرقشدگی:
- شنا و مهارتهای گریز از خطرات آن را بیاموزید.
-بهمنظور اقدام فوری در زمان حادثه احتمالی، تا حد امکان بهصورت چند نفره شنا کنید.
- بهترین مکان برای شنا در محلی است که همکاران نجاتغریق در آنجا حضور دارند و میدانند که شما را چگونه نجات دهد.
- به علائم ایمنی و تابلوهای هشداردهنده در کنار ساحل یا رودخانهها توجه کنید.
-قبل از رفتن به درون آب، از وضعیت آب و هوایی پیش رو اطلاع حاصل کنید.
-هنگام شنا کردن در صورت شنیدن صدای رعد و برق بلافاصله از آب خارج شوید.
-در شرایط ناپایدار جوی از شنا کردن در دریا و رودخانهها جدا خودداری کنید.
- حتی در صورت مهارت کامل به شنا، حتیالمقدور از جلیقه نجات استفاده کنید.
-آموختن نحوه پوشیدن جلیقه نجات در حین شنا، ضروری است.
-از شوخی کردن در هنگام شنا جدا خودداری کنید.
-هرگز پس از استفاده از دارو در آب شنا نکنید.
تهیه کننده:
نظر دهید